تبلیغات
هدف
نویسندگان
ابر برچسب ها




چرا روزه می گیریم؟
واجبات الهى، پیرو مصالح و منافعى است كه مكلف با انجام آنها، به آن مصالح و منافع دست مى یابد و زمینه رشد معنوى و كمال او فراهم مى گردد. در این میان بسیارى از مصالح و منافع عبادات بر بندگان مخفى و پوشیده است; از این رو دسترسى به علت اصلى و منحصر به فرد احكام میسر نیست، هر چند با استفاده از آیات و روایات به بعضى از علتها و حكمتهاى احكام به دست مى آید.
بنابراین آنچه در پاسخ پرسش فوق مى توان گفت این است كه:

1 ـ روزه: روح تقوا و پرهیزگارى را در انسان پرورش مى دهد و مایه پاكى درون مى گردد:
"كُتِبَ عَلَیْكُم الصِّیامُ كَما كُتِبَ عَلَى الَّذینَ مِنْ قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقوُنَ"         ([1][1])
«روزه بر شما نوشته شد همان گونه كه بر كسانى كه قبل از شما بوده اند نوشته شده، تا پرهیزگار شوید.»

2ـ روزه: تحمل گرسنگى و تشنگى زودگذر است و پاداش آن ایمنى از آتش جهنم و برخوردارى از بهشت و نعمت هاى بى انتهاى الهى و سیراب شدن همیشگى مى باشد. پیامبر(صلى الله علیه وآله وسلم) مى فرماید:
"اِنَّ فِى الْجَنَّةِ باباً یُقالُ لَهُ الرَّیانُ یَدْخُلُ مِنْهُ الصّائِموُنَ یَوْمَ القِیامَةِ"([2][2])
«در بهشت درى است به نام «ریّان» (سیراب شدن) كه فقط روزه داران از آن وارد بهشت مى شوند.»

3ـ روزه: موجب وسعت رزق و رفع فقر و تنگدستى مى شود; چنانكه شخصى خدمت امام كاظم(علیه السلام) شرفیاب شد و عرض كرد: یابن رسول الله فقیر و تنگدست هستم. حضرت فرمود: "صُمْ وَ تَصَدّق" «روزه بگیر و صدقه بده.»([3][3])

4ـ روزه: از نظر بهداشتى مایه صحت و سلامت بدن مى باشد. چنانكه رسول خدا(صلى الله علیه وآله وسلم) مى فرماید: «صوُمُوا تَصِحّوُا»([4][4]) «روزه بگیرید تا سلامت باشید.» امروزه در طب ثابت شده است كه بسیارى از امراض از قبیل مرض قند، بیمارى هاى پوستى، كلیوى، چربى خون با امساك و روزه درمان مى شود.

5ـ روزه: از بعد اخلاقى، غرایز را تعدیل و روح انسان را شفاف و پاك و اراده او را قوى مى سازد.

6ـ روزه: از بعد اجتماعى موجب توجه و احسان به دیگران مى شود; چه اینكه رنج گرسنگى و تشنگى روزه دار ثروتمند را متوجه مستمندان و نیازمندان مى نماید.

7ـ روزه: موجب مى شود تا روزه دار هنگام ملاقات پروردگار خشنود و خرسند باشد. پیامبر(صلى الله علیه وآله وسلم) فرمود:
"لِلصّائمِ فَرحَتانِ، حینَ یُفْطِرُ و حینَ یَلْقى ربَّهُ"([5][5])
«براى شخص روزه دار دو شادى است، یكى هنگامى كه افطار مى كند و دیگرى هنگامى كه پروردگارش را ملاقات كند.»


[1][1]- سوره بقره آیه 184.
[2][2]- صحیح بخارى، كتاب الصوم، باب الریان للصائمین.
[3][3]- وسائل الشیعه، ج 7، ص 298 ـ كتاب الصوم
[4][4]- بحارالانوار، ج 93، ص 255
[5][5] - كنزالعمال، ج 8 ، ص 448 حدیث 23593 


طبقه بندی: اعتقادی،
[ دوشنبه 26 تیر 1391 ] [ 08:49 ب.ظ ] [ خراسانی ]

درباره وبلاگ

"هـــدفــــــ " وبلاگی است که می توانید در آن صمیمانه با یک طلبه حرف دل زده و در مورد مسائل مختلف با آن گفت وگو کنید
من میخواهم در این وبلاگ زیباییها ،مطالب جالب و گاهی تلنگر هایی که در اینترنت میبینم را با دوستانم در میان بگذارم
نقطه نوشت
   گفته اند جان تا زمانی که روح باشد هست، گفته ام جان تا زمانی که تو باشی هستم
امکانات
آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :